4.2
▶
ในฐานะบัณฑิตแห่งราชวงศ์หมิง เหว่ยหยางเช็ง เชื่อว่าชีวิตคนเรานั้นแสนสั้น ความสุขทางเพศรสเป็นสิ่งจรรโลงชีวิตอันควรแสวงหา เขาแต่งงานกับเตียหยูเซียง หญิงสาวสวยสง่า แต่เธอไม่สามารถตอบสนองความลุ่มหลงทางเพศให้แก่เหว่ยหยางเช็งได้ แม้จะผิดหวังมากแต่เขาก็รักและ.ลุ่มหลงเธอไม่น้อยไปกว่าความเสียใจ วันหนึ่ง เหว่ยหยางเช็งติดตามเพื่อนไปยังหอคอยแห่งความเป็นเลิศและ.ต่อมากลายเป็นแขกประจำของคฤหาสน์แห่งความสำราญนี้ สถานที่ซึ่งชายหญิงใช้ชีวิตแสวงหาความสุขสุดเหวี่ยง เหว่ยหยางเช็งเข้าร่วมเสพสุขทั้งวันทั้งคืน เขาได้พบกับผู้อาวุโสสูงสุดของคฤหาสน์แห่งความสำราญ ผู้เฒ่าเคราสีเทาผู้ดูอ่อนเยาว์ ด้วยเคล็ดหยินหยางแห่งเซน ภายใต้การแนะนำของผู้อาวุโส เหว่ยหยางเช็งได้ก้าวไปสู่ความพึงพอใจขั้นสูงสุดทั้งทางกายและ.ใจที่เขาแสวงหามานาน เหว่ยหยางเช็งก้าวถลำลึกเข้าไปสู่วิถีชีวิตที่ลุ่มหลงในกามารมณ์อย่างเต็มตัว และ.ดูเหมือนว่าความลุ่มหลงอันผิดปกตินี้ จะกลับกลายเป็นกับดักอันตราย! ที่เขาต้องเผชิญ
ดูเพิ่มเติม ›
